Acabo de sortir d'Els homes que no estimen les dones, del fenòmen suec, Stieg Larsson, (em va absorvir, no sé per què) i m'estavello contra una cosa molt diferent, Las benévolas, de Jonathan Littell, on ens expliquen l'holocaust i l'esquizofrènia nazi des d'una naturalitat molesta. Acabo de començar però ja tinc material per engrescar-vos. Aquí teniu un fragment i no és, precisament, dels més repugnants."Soy culpable y vosotros no, estupendo. Pero pese a todo, deberíais ser capaces de deciros que lo que yo hice vosotros lo habríais hecho también. A lo mejor con menos celo, aunque quizás también con menos desesperación, pero en cualquier caso, de una forma u otra (...) todo el mundo, o casi (...) hace lo que le dicen; y habréis de perdonarme, pero hay pocas probabilidades de que vosotros fuérais la excepción, como tampoco lo fui yo. Si habéis nacido en un país y en una época en que no sólo nadie viene a mataros a la mujer y a los hijos sinó que, además, nadie viene a pediros que mateis a la mujer y a los hijos de otros, dadle gracias a Dios e id en paz. Pero no descarteis nunca el pensamiento de que a lo mejor tuvisteis más suerte que yo, pero que no sois mejores" (p.28 de l'edició de RBA)
Segurament no m'absorvirà com el fenòmen Larsson però potser em tocarà una mica més.
1 comentari:
Felicitats per un dels blogs crec més interessants que he tingut el plaer de visitar últimament. Només em fa por que un dia escriguis el post des de l'hospital, després de ser atropellat quatre o cinc vegades en el trajecte del cotxe a la ràdio. Que més d'un cop t'he vist a punt de pillar...
Veig que el tema de l'holocaust et pertorba tant com a mi. Ara corro a comprar-me aquest llibre.
Publica un comentari a l'entrada